Coś niecoś

Jestem purystką kulinarną i uważam, że prawdziwe tiramisu musi zawierać: kawę, mascarpone, amaretto i surowe żółtka. Wszelkie inne desery wykorzystujące śmietankę, inne alkohole lub unikające żółtek są z pewnością pyszne, ale - imho - to już nie jest to. Korzystam tylko z jednego przepisu na tiramisu - Agnieszki Kręglickiej. Raz próbowałam innego i szybko wróciłam do sprawdzonego, z którego zawsze wychodzi ten klasyczny, rozpływający się w ustach włoski deser. Spróbujcie - nie pożałujecie...

Nie mam lęków ani przeciwskazań zdrowotnych związanych z surowymi żółtkami. Tym ostatnim trudno zaradzić, natomiast pierwsze można nieco zmniejszyć sparzając jajka, tj. przelewając szybko wrzątkiem jajka w skorupkach. Poniżej kopiuję cały przepis, ale od razu przyznaję, że nigdy nie robiłam tiramisu z 1 kg mascarpone, i oceniam to jako ilość na 10-12 osób. Zdarzało mi się przygotowywać z 500 g, dla 4-6 osób, lub z 250 g, dla 2-3 - należy sobie po prostu proporcjonalnie zmniejszyć, przy czym ilość płynu (i kawy, i amaretto) można IMHO zaniżyć o co najmniej 100-150 ml na cały przepis, bo biszkoptom podłużnym niewiele potrzeba (czyt. b. szybko nasiąkają, znacznie szybciej niż okrągłe) i przeważnie sporo "marynaty" zostaje.

Najlepiej gotowy deser schłodzić w lodówce ok. doby, wtedy można dość łatwo pokroić na porcje - choć uważam, że w przypadku 2-4 osób przyjemnie jest jeść łyżeczkami z jednej salaterki. Zwłaszcza w przypadku 2 osób ;)...

PS. I kto się zdziwi, że bohaterka grana przez Catherine Zeta-Jones w "Życiu od kuchni" skusiła się na tiramisu Nicka-Aarona Eckharta, mimo deklarowanej niechęci do deserów? Oczywiście po tiramisu zmieniła zdanie...