Głównie o kuchni, jedzeniu, gotowaniu - ale nie tylko...
Blog > Komentarze do wpisu

Precle

Nieco twarde i z makiem, z krakowskiego rynku. Pękate, z sezamem - pierwszy posiłek w Stambule. Miękkie, z grubą solą - pożerane na stoku narciarskim. Innymi słowy, rzadko przejdę obojętnie obok precli*, ale... nigdy ich nie piekłam! Nadrobiłam rzecz niedawno, dzięki Signe Johansen, i na pewno do przepisu wrócę, skoro już wiem, jak powinien wyglądać ;).

Tu dygresja na temat pozytywnej strony mediów społecznych, tzn. ułatwienie kontaktu z osobami publicznymi czy firmami. Otóż gdy zabrałam się za przepis, przeczytałam odpowiednią stronę w Scandilicious Baking kilkakrotnie i na koniec byłam trochę zbita z tropu. Przepis nie zawierał żadnego płynu, poza niewielką ilością oleju i miodu. Wymieszałam składniki w misce, popatrzyłam na te suche okruchy, wzruszyłam ramionami i zaczęłam lać wodę, kierując się uwagą, że ciasto ma być dość zwarte.

Gdy precle już wyrastały, przypomniałam sobie, że sprawę można łatwo wyjaśnić, bo autorka prowadzi bloga, ale miałam problem z dodaniem komentarza - w przeciwieństwie do wysłania bezpośredniej wiadomości przez Twitter. Odpowiedź od Signe dostałam bardzo szybko: przeprosiny, że nawaliła korekta, bo tak, oczywiście brakuje wody ;). Zasugerowała dodanie więcej niż ja dolałam (i myślę, że przy takich proporcjach ciasto mogłoby się lepić).

Kolejny problem, jaki miałam to... formowanie precli. Teoretycznie wiedziałam, jaki powinny mieć kształt, ale w praktyce niezupełnie mi to wyszło, są to zatem precle nieortodoksyjne ;). Tak czy inaczej, w smaku są pyszne: miękkie, bliskie austriackim, a skórka po kąpieli w sodzie i pobycie w piekarniku jest brązowa, z charakterystycznymi pęknięciami.

Składniki(ok. 8-10 precli):

  • 500g mąki pszennej chlebowej
  • 15g świeżych drożdży
  • łyżeczka cukru
  • łyżeczka soli
  • 250-275ml (ew. trochę więcej) wody
  • łyżka oleju
  • 30ml miodu (najlepiej dość płynnego)
  • trzy łyżki sody (do gotowania)
  • posypka: gruba sól, mak, sezam

Rozczynić drożdże z cukrem, odstawić, aż staną się płynne. Dodać pozostałe składniki, poza sodą i posypką, wyrobić ręcznie lub mikserem z hakiem zwięzłe, zwarte ciasto (wodę dostosować do konsystencji - nie może się lepić). Odłożyć do wyrastania na ok. 1 h lub do podwojenia objętości. Odgazować i odstawić na kolejne 30-45 minut (aż po delikatnym dotknięciu na cieście zostanie odcisk palca).

Nastawić piekarnik na 205 st. C. (termoobieg; góra/dół - 20 st. więcej). Podzielić ciasto na 8-10 części, z każdej uformować wałek i zwinąć (mniej lub bardziej zgrabnie ;) precel.

Zagotować ok. 500ml wody z sodą. Gotować precle partiami, po 30 sekund na stronę; wyławiać za pomocą łyżki cedzakowej i wykładać na blaszkę (lekko natłuszczoną lub wyłożoną np. matą do pieczenia). Posypywać od razu solą i ew. ziarnami. Piec z parą 12-15 minut (powinny być wyraźnie zbrązowione, ale nie spalone).

Jeść najlepiej tego samego dnia: po tylko lekkim przestudzeniu lub jeszcze tylko lekko ciepłe, ew. najdalej następnego dnia (można je lekko spryskać wodą i podgrzać), ale dobrze się mrożą, więc potencjalny nadmiar można przechować w zamrażarce.

Warto dodać, że bardzo dobrze smakują i solo, nie tylko do piwa ;), ale i przełożone dodatkami, jako kanapki.

* Może należałoby to uogólnić do pieczywa jako takiego. Zdecydowanie dieta niskowęglowodanowa czy bezglutenowa odpada.

sobota, 22 marca 2014, ptasia
Print Friendly and PDF

Polecane wpisy

TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu:
World Bread Day, October 16, 2017

Ptasia on Pinterest
Page copy protected against web site content infringement by Copyscape
Durszlak.pl POMOŻECIE? PustaMiska - akcja charytatywna